- Szczegóły
-
Nadrzędna kategoria: Podatki
-
Kategoria: Zasady Ogólne
-
Utworzono: piątek, 20, luty 2009 14:46
-
Opublikowano: piątek, 20, luty 2009 14:40
-
Administrator
-
Odsłony: 4483
Uproszczoną formę wpłacania zaliczek na podatek dochodowy przewiduje zarówno Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 nr 54 poz. 654 z późn. zm.; dalej: CIT), jak i Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 nr 14 poz. 176 z późn. zm., dalej: PIT).
Forma ta tym różni się od ogólnych zasad wpłacania zaliczek, że podatnik nie oblicza co miesiąc dochodu osiągniętego od początku roku i nie wpłaca zaliczek w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za miesiące poprzedzające (art. 44 ust. 3 PIT i art. 25 ust. 1 CIT). Zamiast tego, zgodnie z art. 44 ust. 6b PIT i art. 25 ust. 6 CIT, podatnicy mogą, bez obowiązku składania deklaracji miesięcznych, wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w stałej wysokości 1/12 kwoty obliczonej od dochodu wykazanego w zeznaniu złożonym:
1. w roku podatkowym poprzedzającym dany rok podatkowy albo
2. w roku podatkowym poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata – jeżeli w zeznaniu, o którym mowa w pkt 1, podatnicy nie wykazali dochodu.
Nie można wpłacać zaliczek w uproszczonej formie, jeżeli podatnik również w roku podatkowym poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata nie wykazał podatku należnego lub, w odniesieniu do osób fizycznych, nie wykazał dochodu przekraczającego kwotę wolną od podatku, tzn. 2.790 zł.
Podatnicy, którzy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek, są obowiązani:
1. w terminie wpłaty pierwszej zaliczki w roku podatkowym (w przypadku PIT do dnia 20 lutego), w którym po raz pierwszy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek, zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tej formy,
2. stosować uproszczoną formę wpłacania zaliczek przez cały rok podatkowy, a to oznacza, że nie ma możliwości zmiany sposobu wpłacania zaliczek w trakcie roku podatkowego,
3. wpłacać zaliczki w terminach określonych dla ogólnych zasad wpłacania zaliczek,
4. dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z zasadami ogólnymi.
Zawiadomienie naczelnika urzędu skarbowego o wyborze uproszczonej formy wpłacania zaliczek dotyczy również lat następnych, chyba że podatnik w terminie wpłaty pierwszej zaliczki za dany rok podatkowy (w przypadku PIT do dnia 20 lutego) zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania zaliczek (art. 44 ust. 6d PIT i art. 25 ust. 7a CIT).
Z uproszczonej formy wpłacania zaliczek nie mogą korzystać ci podatnicy, którzy po raz pierwszy podjęli działalność albo podjęli ją w roku poprzedzającym rok podatkowy (art. 44 ust. 6e PIT i art. 25 ust. 8 CIT).
Jeśli wysokość dochodu z roku podatkowego, od którego obliczana jest wysokość zaliczek, ulegnie zmianie na skutek złożenia przez podatnika korekty, to zmiana wysokości płaconych zaliczek uzależniona jest od momentu, w którym uległa zmianie wysokość dochodu (art. 44 ust. 6f PIT i art. 25 ust. 9 CIT). Kwota zaliczek:
1. ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu, odpowiednio do zmiany wysokości podstawy ich obliczenia – jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w urzędzie skarbowym do końca roku poprzedzającego rok, w którym zaliczki są płacone w uproszczonej formie,
2. ulega zwiększeniu lub zmniejszeniu, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym została złożona korekta, odpowiednio do zmiany wysokości podstawy ich obliczenia – jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone w roku, w którym zaliczki są płacone w uproszczonej formie,
3. nie zmienia się – jeżeli zeznanie korygujące zostało złożone po zakończeniu roku podatkowego, w którym zaliczki były płacone w formie uproszczonej.
Zgodnie z art. 44 ust. 6g PIT i art. 25 ust. 10 CIT zasady powyższe stosuje się odpowiednio, gdy właściwy organ podatkowy lub właściwy organ kontroli skarbowej stwierdzi wysokość dochodu inną niż wykazana w zeznaniu złożonym za rok, według którego obliczana jest wysokość zaliczek.
Jedyna istotna różnica między opodatkowaniem osób prawnych a opodatkowaniem osób fizycznych sprowadza się do możliwości obniżenia kwoty uproszczonej zaliczki o kwotę opłaconej w danym miesiącu składki na ubezpieczenie zdrowotne (art. 44 ust. 6i PIT). Obniżenie dotyczy tylko opłaconej bezpośrednio przez podatnika składki, której wysokość nie może przekroczyć 7,75% podstawy jej wymiaru.
W grupie podatników będących osobami fizycznymi, uprawnionymi do wpłacania zaliczek w uproszczonej formie są osoby osiągające dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej, rozliczające się na zasadach ogólnych oraz osoby opodatkowane 19% podatkiem liniowym, tj. na zasadach określonych w art. 30c PIT. Pierwsze ustalają wysokość wpłacanych zaliczek przy zastosowaniu skali podatkowej obowiązującej w danym roku podatkowym (art. 44 ust. 6b PIT), natomiast drugie przy zastosowaniu stawki podatku w wysokości 19% (art. 44 ust. 6h PIT).
Możliwość wpłacania uproszczonych zaliczek mają również osoby prawne, których rok podatkowy ze względu na zmianę roku podatkowego trwał krócej lub dłużej niż 12 kolejnych miesięcy (art. 25 ust. 6a CIT). Wtedy wysokość zaliczek będzie proporcjonalna do liczby miesięcy wydłużonego lub skróconego roku podatkowego.
Przykłady:
Spółka akcyjna mająca kalendarzowy rok podatkowy, która chce wpłacać w 2007 r. uproszczone zaliczki, będzie to robić w oparciu o zeznanie złożone w 2006 r., czyli zeznanie dotyczące dochodów osiągniętych w 2005 r.
Spółka akcyjna, o której mowa powyżej, w 2005 r. wykazała stratę. Wysokość uproszczonej zaliczki wynikać będzie z zeznania złożonego w roku podatkowym poprzedzającym 2006 r. o dwa lata, tj. 2005 r., a więc z zeznania o dochodach osiągniętych w 2004 r.
Osoba fizyczna, która wpłaca w 2006 r. zaliczki w formie uproszczonej, w 2004 r. osiągnęła dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości 32.344 zł. Wysokość zaliczek stanowi 19% iloczynu 1/12 z 32.344 zł, tj. 2.695,33 zł x 19%, co wynosi 512,11 zł (podatnik przyjął, że w 2006 r. nie przekroczy 1 skali podatkowej).
