W jaki sposób rozliczyć zakup i eksploatację samochodu osobowego dla firmy

Szczegóły: Nadrzędna kategoria: Podatki; Kategoria: Zasady Ogólne; Utworzono: środa, 28, styczeń 2009 18:57; Opublikowano: środa, 28, styczeń 2009 18:50; Joanna Barczak; Odsłony: 1786

Samochód osobowy można amortyzować jeśli spełnia on wymogi środka trwałego. Oznacza to, że musi być własnością lub współwłasnością firmy, a ponadto być zdatny i kompletny do użytku w dniu jego przyjęcia do używania oraz przewidywany okres jego użytkowania musi przekraczać rok. W przypadku samochodu jest on zdatny do użytku, jeśli jest dopuszczony do ruchu.

Samochodem osobowym jest w myśl przepisów podatkowych pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem pojazdów samochodowych wyszczególnionych w ustawie.

Za wartość początkową środka trwałego w razie jego odpłatnego nabycia uważa się cenę nabycia. Natomiast za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania, (a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze itp., opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji) oraz pomniejszoną o VAT, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami VAT nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o VAT. W przypadku importu cena nabycia obejmuje także cło i podatek akcyzowy.
A zatem w przypadku nabycia samochodu osobowego do ceny nabycia należy doliczyć VAT nie odliczony w pełnej wysokości.

Amortyzacji samochodów osobowych można dokonywać metodą liniową według stawki wynikającej z wykazu stawek amortyzacyjnych. Dla samochodów osobowych podstawowa stawka amortyzacyjna wynosi 20 %. W określonych przepisami warunkach można stosować indywidualne stawki amortyzacyjne I tak, indywidualne stawki amortyzacyjne można zastosować do używanych lub ulepszonych środków trwałych, które zostały wprowadzone po raz pierwszy do ewidencji.. Dla środków transportu, w tym dla samochodów osobowych okres amortyzacji przy zastosowaniu indywidualnej stawki nie może być jednak krótszy niż 30 miesięcy.Samochód osobowy możesz uznać za używany, jeśli udowodnisz, że przed jego nabyciem był wykorzystywany co najmniej przez okres 6 miesięcy.

Naliczone odpisy amortyzacyjne podlegają ujęciu w kosztach w równych ratach co miesiąc lub równych ratach co kwartał, albo jednorazowo na koniec roku podatkowego. Zauważ jednak, że odpisy amortyzacyjne w części ustalonej od wartości samochodu osobowego przewyższającej równowartość 20.000 euro nie stanowią kosztów podatkowych. Wartość tę przelicza się na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania.

Do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć wydatki poniesione na bieżącą eksploatację samochodu np. wydatki na paliwo, części zamienne, naprawy, przegląd techniczny i opłaty parkingowe. Kosztem uzyskania przychodów będą zatem te wydatki, które są konieczne do bieżącego utrzymania samochodu w stanie nadającym się do użytku zgodnie z jego przeznaczeniem.
Do takich kosztów możesz również zaliczyć wydatki poniesione na ubezpieczenie samochodu. Należy jednak pamiętać, że składki ubezpieczeniowe zalicza się do kosztów tylko do określonego limitu.
Może być zatem kosztem ubezpieczenie samochodu ustalone w takiej części w jakiej proporcjonalnie pozostaje równowartość 20.000 euro przeliczona na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez NBP z dnia zawarcia umowy ubezpieczenia w wartości samochodu przyjętej dla celów ubezpieczenia.

Podstawa prawna:

art. 15 ust. 4d, art. 16 ust. 1 pkt 4, pkt 49, art. 16g ust. 3, art. 16j ust. 1 pkt 2, ust. 2 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.),
art. 22, art. 22j ust. 1 pkt 2, ust. 2, art. 23 ust. 1 pkt 4, pkt 47 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.).